Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis!

Na weer een waardeloze nacht vol koorts en pijn is het toch gelukt de taxirit naar Medan te overleven. De chauffeur was blijkbaar op zoek naar promotiemateriaal voor tangkahan dus heeft ons op bijzonder professionele wijze gefilmd en op Facebook gezet.

Ik voel me iets minder slecht dan gisteren en heb weer iets gegeten. Wel nog hoge koorts. Hoe hoog weten we niet want de thermometer is stuk :). We slapen hier in het beste hotel van Sumatra (volgens hun reputatie) maar we vinden het een beetje tegenvallen. Vooral het eten was echt niet te eten. Serieus alles wat we bestelden was vies. Bizar, want normaal is het eten overal juist goed. Wel is het fijn om een frisse kamer te hebben. Ook kunnen we via grab bij de Mac en pizzahut bestellen dus ik denk dat we dat maar doen. Morgen vliegen we naar Kuala Lumpur en ik denk dat ik daar maar eens een ziekenhuis opzoek voor een bloedtest op dengue (en malaria).

Inmiddels zijn we in Kuala Lumpur en heb ik niet meer echt koorts, wel nog uitgeput en hoofdpijnen. Toch naar een kliniek gegaan en tadaaa ‘dengue it is’. De arts vond me wel gestoord geloof ik want ik wilde geen ziekenhuisopname en had vandaag nog gereisd en overmorgen weer. Verder rustig aan, veel paracetamol en krabsoep en kikkerpap.

Als er iets erger is dan 1 gezinslid met dengue dan zijn dat 2 gezinsleden met dengue. Serieus. Ook duuk geveld. Het plan was morgen naar phuket te vliegen, maar we moeten even kijken of dat mogelijk is. Anders misschien een dag later, als het lukt alle reserveringen aan te passen.. En we moeten nog even naar dokter kikkerpap voor definitieve diagnose van duuk (maar dat kan niet missen…). Inmiddels heeft de bloedtest mijn vermoeden bevestigd. We moeten nu toch wel de Staatsloterij winnen??!!

Stephan z’n taakje in al deze ziekte ellende was het inslaan van voorraden. Eten, drinken, thermometer, krukje voor duuk om te zitten op vliegveld, paracetamol. Hij heeft heel kl gezien zo ongeveer 🙂