Dat was me de reis wel weer. Een wonderlijke ervaring was de vlucht naar hurghada. Hele vlogs werden opgenomen en halverwege werden de Hollandse outfits vervangen door te strakke broekjes en mouwloze shirts. Gelukkig hebben we niemand van onze vlucht teruggezien in het hotel.
En ja het hotel. All inclusive en volgeboekt dus vooraf lichte zenuwen over wat we zouden aantreffen maar het viel enorm mee. Wel echt een fascinerende beleving om je hierin onder te dompelen. De controle om het hotel binnen te komen is zo ongeveer nog strenger dan de security check op het vliegveld. Maar eenmaal binnen onbeperkt schransen en pimpelen. Zelfs op je ligbedje word je nog van drankjes voorzien. En dat alles zelfs zonder het gevreesde polsbandje (ik vermoed goede camera’s met gezichtsherkenning als vervanging hiervan..).
Stephan kan je helemaal gek maken hier door eerst a la carte te gaan eten en daarna nog even het buffet te plunderen. Hij vergeet dan dat ie al gegeten heeft en begint weer van voren af aan. En daarna mekkert ie over buikpijn… Ik was benieuwd hoe de kinderen de dagen hier zouden ervaren en het kan er net mee door. Ze vinden het minder erg dan de gebruikelijke vakanties maar echt waarderen kunnen de snobjes het toch niet. Duuk klaagt over voedselverspilling en komt pas 13u uit bed (wat ik gezien de kamerprijs dan weer bijzonder irritant vind). Joleine probeert fanatiek haar schermtijd record te verbeteren afgewisseld met rondjes in de lazy river. Verder voelen we ons soms wat opgelaten bij het vele en bijzonder dienstverlenend getrainde personeel. Zelfs als je uit de wc komt staat er iemand klaar om je handen te ontsmetten.
Glijbanen heeft ons hotel niet maar we kunnen glijden bij het zusterhotel aan de overkant van de straat. Wat een beleving is dat. Druk. Herrie. Gegil. Terugkeren naar onze oase van rust was erg fijn!
Morgen vertrekken we met via Facebook geregelde gids naar de woestijn voor een paar nachten. Eerst naar el fayoum, dan baharya en dan kamperen in de woestijn. We zijn benieuwd. Zeker na het bellen gisteren met z’n vriend die wel Engels kon (vaag). We kregen allemaal instructies wat we moesten zeggen dat we gingen doen als we werden aangehouden door de politie. Op hoop van zegen…
Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis! 