Na een lange reisdag (10 uur) waarbij iedereen in zekere mate ziekig was zijn we eindelijk in tomohon aangekomen. Joleine en ik hebben trouwens nog steeds het gevoel op de boot te zitten; echt alles gaat de hele tijd heen en weer.
Slapen is hier een uitdaging. We zitten prachtig in het groen buiten het stadje en met uitzicht op een vulkaan, maar vanaf 5 uur s ochtend begint de herrie. Oproep tot gebed, muziek, nog meer getetter door megafoons, geknetter van brommers. En dan rond 7 uur wordt het weer rustiger. Echt wazig.
Joleine sleept al sinds de Togians een zak natte was mee die ze weigert uit te spoelen of te drogen te hangen. Je kan dus wel raden hoe dat hier ruikt inmiddels…
We zijn hier 2 dagen op stap geweest met een chauffeur. Naar meerdere vulkanen, prachtige meren, raften, hotsprings, boerderijtjes. Het engste van het raften was trouwens de rit terug naar het startpunt. We moesten staan op een pickup zonder houvast die ook nog eens best doorreed… Heerlijke bapoa in een bijna 100 jaar oud restaurantje. Alles prachtig! We hebben ook een fijn guesthouse met Nederlandse eigenaar die heel fijn helpt met de dagplanning.
Voor Duuk was dit wel een pechbestemming. Eerst haalt hij zijn been open aan een roestige metalen buis met als gevolg een flinke snee van 10 cm op zijn bovenbeen (gelukkig is hij gevaccineerd) en daarna gooot hij best een lading kokend water over z’n hand…
Morgen gaan we naar tangkoko voor 1 nachtje en daarna door naar siladen.
Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis! 