Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis!

Met een varende doodskist (dicht mini-speedbootje volgepropt met mensen en bagage) zijn we aangekomen op de togians.

We verblijven 4 dagen op kadidiri op de togian eilanden. Dat is een verzameling eilanden zonder internet en hamburgers. Maar ook zonder elektriciteit en warme douches. Zelfs het bier is lauw. We slapen 4 nachten op het eiland kadidiri in een baai met 8 hutjes. ‘s ochtends en ‘s avonds kan je de baai uit kanoën voor een flard verbinding en dus internet en telefoon. Er is namelijk maar een paar uur per dag stroom voor de zendmast op het nabijgelegen eiland.

Waarom we hier dan naar toe willen vraag  je je misschien af… Kijk de foto’s! Alles is prachtig! Van de vissen tot de zeesterren. Het koraal. De azuurblauwe zee. De zonsondergangen. De vogels. De vleermuizen. Beetje volleyballen. De enorme spinnen die gedood worden door een wesp (we dachten dat de spin zou winnen).. De togians zijn echt een topbestemming!! Zo prachtig en zo nog niet ontwikkeld.

We hebben onze dagen grotendeels met relaxen ingevuld. Wel heeft duuk nog een 2 try dives gedaan. Die in de kerstvakantie ging namelijk niet goed ivm een probleem met z’n oren. Hij wil z’n padi graag halen maar daar is nu niet meer genoeg tijd voor. Ook hebben we een boottocht gemaakt naar malenge, dat is een eiland verderop waar de Bajo-mensen wonen. De Bajo zijn zeenomaden zonder paspoort en woonplaats. Ook hier was het weer prachtig snorkelen. En ze hebben de langste brug ter wereld die 2 dorpen met elkaar verbindt.

Om van de togians af te komen gaan we met de nachtferry naar gorontalo. Dit is een redelijk primitieve bedoening dus hopelijk is het gelukt de cabins op de veerboot te reserveren. De cabins zijn trouwens de hutten van de kapitein en officieren die ze verhuren aan toeristen.

Voor wie het zich afvraagt. De kinderen hebben ze er redelijk doorheen geslagen. Ze geven beiden aan hier wel terug te willen komen. Stephan ook. Grappig, want vantevoren werd over deze bestemming het meeste geklaagd. Wel moesten ze iedere avond even internet snuiven met de kano… Het resort organiseerde ook bijna iedere avond een bootje naar de zendmast. Die zat dan vol met alle pubers.

De overtocht naar gorontalo staat op het punt te beginnen. We hebben gelukkig de cabins. Benieuwd hoe ruw het wordt want we horen wel wat spookverhalen…. De ferry was een beetje een surrealistische ervaring. Harde muziek. Veel gepraat. Gedoe om de cabins. Als je heen cabin hebt dan lig je in een slaapzaal lepeltje-lepeltje op stapelbed-matrasjes.