Inmiddels klaagt joleine al dagen over keelpijn en ook haar stem is weg dus we hebben een nieuwe zieke. Naar goed gebruik overigens, ieder jaar is iedereen voor of tijdens de reis ziek… Dus voor we vertrokken naar Bukit lawang eerst even langs de apotheek… Daar kregen we meteen vage antibiotica in onze handen gedrukt. Die hebben we wel gekocht ivm vertrek naar de jungle maar nog niet gegeven.
De rit van berastagi naar Bukit lawang was heel afwisselend. Eerst reden we bijna anderhalf uur om de vulkaan heen. De Sinabung dus, dat is hier de actieve vulkaan die je ook niet op mag. Wij beklommen gisteren de Sibayak. Vanaf de weg hadden we goed zicht op de verse lava stromen en op het geëvacueerde gebied. Helaas was de rokende top aan het zicht onttrokken door de wolken. Daarna reden we eerst door een heuvelachtig en groen landschap waar bos, akkers en dorpjes elkaar afwisselden. Helaas was het laatste uur niks anders te zien dan palmolie plantages.
We slapen in Bukit lawang buiten het dorpje op een heuvel (veel trappen…). De tuin is prachtig, maar het huis stoffig en donker. Niet heel fijn slapen.. Gelukkig is het maar voor 2 nachten. Joleine kwam er dankzij Snapchat achter dat iemand die ze van school/hockey kent hier in een guesthouse vlakbij verblijft… Hen hebben we s avonds dus nog even gezien in het dorp.
We doen hier een eendaagse trek om de oerang oetans te zien. En dat is gelukt! Het is hier wel een beetje een circus en volgens mij worden ze stiekem gevoerd maar het was wel erg gaaf. Duuk is nog bijna beroofd door een oerang oetan. Ze kwam uit de boom naar beneden en net toen ik foto wilde maken haalde ze uit en greep zijj rugzak… Met hulp van de gids is hij weer los gekomen. De terugtocht ging via de jungle taxi (een vlot dus). De tocht in de hitte was voor joleine net iets teveel. Ze kwam erg misselijk terug… Hopelijk knapt ze sneller op dan Duuk.
Morgen doen we nog een becak tour door het dorp en daarna reizen we door voor meer jungle naar tangkahan.
Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis! 