Na een eindeloze rit zijn we terug in de bewoonde wereld. We hadden de slechtste chauffeur ever en hij meed serieus de paar asfaltwegen die er zijn en koos gravel. Uiteindelijke bleek waarom. Hij wist totaal niet hoe om te gaan met het andere verkeer… Soms stonden we bijna stil omdat hij de situatie niet kon inschatten. Maar goed, weer terug in een stadje dus, kampong thom. Hier blijven we 2 nachten om daarna weer naar een andere einde van de wereld te vertrekken voor 3 nachten (chi pat).
In kampong thom hebben we een beetje bij kunnen komen. De was laten doen. Pizza eten. Biertje drinken. In een zwembad zwemmen. Daarnaast tempels bezocht en een boottocht gemaakt. De kinderen willen nog steeds naar terug naar betreed…
Wat enorm opvalt zijn de weinige toeristen. Dit zou het piekseizoen moeten zijn maar we zien bijna niemand… Zou natuurlijk ook aan onze bestemmingen kunnen liggen 🙂
Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis! 