Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis!

Na alle perikelen op de dag van aankomst verliep maandag is een stuk rustiger. We hebben echte dollars gepind (denken we). Al stonden we ietwat neurotisch bij de pin. We hebben een heerlijke massage gehad (ook hier inmiddels seeing hands). Verder naar de central market geweest en lekker gezwommen bij het hotel. S avonds pizza (what else??) gegeten. Toen we weggingen vroeg de man die al de hele avond op straat rondhing of hij onze leftover pizzastukken mocht. Dan weet je weer dat je niet in Nederland bent. Daarna op uitdrukkelijk verzoek van Joleine en Duuk een kattencafe annex poezenkroeg bezocht. Serieus entree betalen om een poes te aaien…

Op dinsdag een lange dag in de auto onderweg naar betreed. Naar het einde van de wereld maar dan zonder Floortje (kijk de aflevering maar over betreed in Cambodja). Joleine en Duuk zijn erg onder de indruk dat Floortje op dezelfde stoel heeft gezeten als zij :). We slapen dus een paar nachten bij ben en sharyn en hun dochters.  Zij hebben een klein guesthouse aan het einde van de wereld. Maar hun eigenlijke missie is hun stuk bos beschermen tegen stropen en kap. Wat een klus dat is bleek wel toen wij er waren… Na een tip van een informant weer midden in de nacht op om kap te voorkomen. En iedere keer weer vol risico want geweld wordt niet geschuwd… 

Wij hebben genoten van wandelingen, zwemmen, ziplines. Van ons open huisje met geweldige outdoordouche. Met alleen maar jungle geluiden (en kriebelige beestjes).  En natuurlijk van alle (tamme) dieren; eekhoorn buggy, de honden, makaken, paarden, pauwen. Maar bovenal van Molly, de huisgibbon. Hoe lief, maar ook vals, schijnbaar bijt ze alle kale mannen en mannen met baard. Stephan heeft zich nog nooit zo snel geschoren..

Duuk vond het het beste hotel van de vakantie (en hij kan het weten :)). Grappig hoe je na al die jaren reizen precies weet wat je uit moet zoeken. En dat is dus juist wat je niet zou verwachten. Afgelegen en niks te beleven (volgens de gemiddelde vakantieganger) dan zijn de kinderen op hun gelukkigst. Als ze dan ook nog kunnen zwemmen zijn ze in het paradijs.

Morgen weer terug naar de bewoonde wereld…