Onze laatste dagje strand verloopt via onze vaste routine. Beetje zwemmen, beetje lezen, beestje massage, beetje snacken. We wilde eigenlijk een dagje snorkelen maar Duuk zit aan zijn tax qua zon.
Daarna dus de lange reisdag naar Bangkok. En weer niet in de geplande 4 uur… Op de terugweg hebben we er zowaar 8 uur over gedaan. Het begon al bij de overtocht met de ferry; wij waren de eerste auto die er niet meer bij kon en dat betekent automatisch een uur wachten op de volgende. In Bangkok is het meteen genieten. Van de airco. Van de warme douche. Van het heerlijk zachte en frisse bed. Van de WiFi op de kamer. Van het ontbreken van muggen. En natuurlijk van de Mac; bereikbaar via een loopbrug van ons hotel naar het vliegveld. Kleine domper was wel toen bleek dat duuk zijn fototoestel in de bus had laten liggen…
Na een onrustige nacht en een vroege ochtendvlucht waren we rond de lunch bij ons guesthouse in laos. Bij de grens vroegen de corrupte ambtenaren deze keer niet op een stamping fee, maar overtime fee; het was tenslotte zondag. We slapen in een mooi plekje in de natuur. Wel enorm basic hutjes (met giga kieren..). Hopelijk valt het met de beestjes mee. Je kan hier heerlijk rondhangen en relaxen. Het publiek varieert tussen backpackende gezinnen en surfhippies (overwegend mannelijk, halfnaakt en gespierd). Ook valt het op dat het s avonds enorm afkoelt. Even wennen is dat. We hebben meteen onze dagen hier gepland. Eerst een dag sightseeing in de omgeving met tuk-tuk; beetje grotten, beetje zwemmen. Daarna gaan we op kayak-avontuur. De gids beweert dat het easy en veilig is, dus hopelijk vergist ie zich niet… We zitten trouwens in green climbers home en alles draait dus om klimmen op de rotsen om het kamp. Alleen doen wij daar dus niet aan mee 🙂
Internet is trouwens echt bagger hier in het guesthouse. Sowieso geen WiFi maar ĂĽberhaupt geen bereik voor wat dan ook. Dat is even wennen…
Inmiddels zit het dagje met de tuktuk erop. De omgeving is prachtig! Mooi zeggen we niet meer… dat blijkt iets heel anders te betekenen in het laotiaans 🙂
Francine, Stephan, Joleine en Duuk op reis! 