Ho chi minh﻿

We zouden hier 4 nachten blijven maar we zijn zo moe en het hotel is zo kindvriendelijk dat we er maar 6 van hebben gemaakt. Vergane glorie op z’n best maar dan wel met speeltuin, zwembad, voetbalveld en aan de rivier. Buiten het centrum, dus in relatieve rust…. We zitten in een wijk vol met expats dus alles is gericht op kinderen. Restaurants a la de kers met speeltuin en kindermenu. Ideaal. Alleen beetje jammer van de westerse prijzen…

We hebben van alles en nog wat gedaan en werden daarbij achtervolgd door Vietnamese schoolklassen, zowel in het waterpark als het museum. Het museum bevatte allerlei gruwelijkheden over de Amerikaanse oorlog hier in vietnam. Verder nog naar een erg hoge toren geweest met supermooi uitzicht. Bij deze toren hebben we geposeerd voor de meest kitscherige foto ooit! Natuurlijk kon ook een bezoekje aan de tunnels van cu chi niet uitblijven. Weer allerlei nieuwe inspiratie opgedaan op het gebied van boobytraps (die Vietnamezen waren geniaal op een vrij gruwelijke manier…). Ook een bezoekje aan de water puppet show mocht niet ontbreken.

We zouden oudejaarsavond een borrel drinken met een oom van Stephan maar helaas. Een misverstand over de naam en daarmee ook de locatie van ons hotel gooide roet in het eten. Over de schuldvraag wordt nog getwist (maar het lag natuurlijk aan Stephan, mijn planningsvaardigheden staan niet ter discussie).
De laatste dag hcm mochten joleine en duuk invullen. We hebben dus eerst een kaart voor juffie en meester gekocht, daarna eindeloos gezwommen en tot slot gaan we zo naar het mega winkelcentrum voor het schaatsen en ballenbak-achtig iets. Yihaaaa.

Joleine gelooft trouwens niet dat je in Nederland ook kan schaatsen… Misschien moeten we toch maar eens een winter thuisblijven.

Oja… had ik al gezegd dat verkeer gekkenhuis is? Dat dus. En oversteken gekkenwerk. Maar soms moet je wel om aan de overkant te komen (posthume quote van Johan).

Morgen vertrekken we naar cat tien, dat is een national park hier in de buurt, voor 3 nachten.